articles

Ganeshwar SV

Recently, I was digging into my old files and to my surprise I found the detailed report of the Statewide Bird Education Programs that I organized in 2017 under the Sarva Shiksha Abhiyan (SSA). These training workshops were conducted for teachers by the Department of School Education, Government of Tamil Nadu; we were given a slot to present the importance of birds in the ecosystem and the need to take birding to children. 

SARVA SHIKSHA ABHIYAN – EDUCATION FOR ALL MOVEMENT

Sarva Shiksha Abhiyan (SSA) – Education for All Movement is an Indian Government programme aimed at the universalisation of elementary education. SSA has become a huge success in providing quality basic education to the children in Tamil Nadu due to the consistent and tremendous efforts being taken by the Department of School Education, Govt. of Tamil Nadu.

STATE-LEVEL WORKSHOPS

I got an opportunity to give a presentation in the State-level SSA Training Workshop held at Chennai. After my interaction with the teachers, the wonder and services of birds had impressed them! Soon after my session was over, Tmt. K. Sridevi, Joint Director, SSA took me immediately to the Secretariat to meet the then Secretary for School Education, Thiru. T. Udhayachandran I.A.S.

MEETING WITH THE SECRETARY OF SCHOOL EDUCATION

We waited for a while and were called in. I was a bit nervous but he made sure that I was comfortable during the discussion. He is simple, soft spoken with a determined voice, a voracious reader and a man of great knowledge. Thiru. T. Udhayachandran I.A.S. was just straight to the point and was ready to support this outreach program about birds. Interestingly, he too had a set of ideas related to birds and environment which he wanted to implement in schools. He also said that environmental organizations in Tamil Nadu must have the readiness to work together when there is a need to achieve bigger goals. The only question he asked was if we had the capacity (number of resource persons) to reach all the districts to conduct awareness programs for teachers. He was also clear about having resource persons who can do well with awareness sessions so that our best of intentions could be fulfilled. I didn’t have any direct answer but keeping in mind the resources of Tamil Nadu Science Forum spread across all districts, I agreed that we could do it. Then he told me that similar workshops would be conducted for teachers at the district level and then at block levels and insisted me to coordinate bird educators across Tamil Nadu and all necessary support would be provided. After that I got the opportunity to meet him few more times for other key discussions about birds. He is also the man who brought several educational reforms in Tamil Nadu during his tenure as the Secretary of School Education.

DISTRICT-LEVEL WORKSHOPS

I started to contact as many birders as possible across Tamil Nadu. They readily agreed to such an exceptional opportunity and wanted to contribute towards it. SSA District level Training Workshop for Block Resource Teachers (BRTs) and Block Resource Coordinators (BRCs) was held in 30 districts across Tamil Nadu from 12^th to 16^th of June 2017. In 4 days, 9 bird educators covered 16 districts and reached out to 1951 teachers and spoke about the importance of birds and bird watching.

Before the start of district-level workshops, Saantha Kumar, a BRT from Pudhupalayam, Tiruvannamalai called me and requested to help him to conduct the program in his place. He told that he participated in the State-level workshop and then he too wanted to do his bit in spreading the importance of birds. A participant from the previous meet was ready to become an educator in the next! I was happy and made sure I sent him all the available materials and cleared his doubts over phone.

BLOCK-LEVEL WORKSHOPS

The district-level workshops were conducted in one place of the district, so we were able to make it without any hassle. Block-level SSA Workshops were a different ball game altogether. It was conducted in different locations within the districts over 5 days in two batches from 10 to 14 and 24 to 28 of July 2017 with one week interval between the two. It was a first time for me coordinating across the entire State and it was quite challenging to work on such a large scale. However, with the support and encouragement from teachers and educators, I think we all succeeded.

But the question was, once again if we concentrated on ticking the number of districts, then we would have to give up and miss several blocks within our districts. So, it was decided that we will do our best and try to cover maximum blocks of our respective localities instead of covering many districts and leaving it incomplete. Though we were doing our best, in some districts we couldn’t complete all blocks due to various reasons. Regardless of reasons and other minor issues, our efforts were a massive success! All teachers showed great interest and mentioned that they will teach their students on birds and birding! This was the overall collective result or feedback which we received and there are several teachers from the workshops who continue to bird and do their bit for birds even today!

Just for the love of my hometown, I would like to add that Salem with 21 educational blocks was the only big district where six educators covered all the blocks twice and reached out to 4,206 teachers. To see the complete details of the Salem SSA Block-level Workshops, please click here.

GRAND TOTALS

List of all 14 Educators who contributed during the SSA Workshops (alphabetical order): Aravind Amirtharaj, Arulvelan Thillainayagam, Elavarasan Malaiyappan, Ganeshwar SV, Kalaiselvan V, Rajarajan V, Rajangam Periyasamy, Raveendran Natarajan, Ravindran Kamatchi CK, Saantha Kumar, Saroj Muthukumaran, Senthil Kumar S, Surendhar Boobalan and Tamil Selvan A. 

List of Organizations: Tamil Nadu Science Forum, Iragugal Trust for Nature Conservation, Nature Society Tiruppur and Salem Ornithological Foundation. We also used many educational resources from Bird Count India and Tamil Birders Network consortium.

BECOME A BIRD EDUCATOR 

Back in 2017, we hardly had enough educators to touch all districts of Tamil Nadu or maybe I should say I didn’t know everybody. We had birders who showed interest for such outreach works but we couldn’t get them to step on the stage due to their hesitation of not doing a program previously. Simply encouraging those on phone calls may not click everytime. Others were willing to go without any experience but their profession, time and daily routine were too tight for them to make space for these kinds of voluntary efforts. We need to continue to put in more efforts so such issues are duly addressed.

Things have changed a lot over the two years but we have really a long way to go. I think the current birders (beginners and veterans) really want to see more and more new people to immerse in the joy of birding. If it has to happen, existing educators will have to continuously equip themselves in new ways while other birders have to evolve as educators. Enrolling yourself in programs such as ‘How to be a Birding Buddy?’ by Early Bird—NCF can help you learn various methods and strategies of taking birds to children and others. It is designed for people who would love to contribute in bird education and outreach especially with school children and teachers. 

Maybe the next time when such opportunity comes our way, we might be able to cover all districts with the help of resident birders itself. I derive such grit and inspiration from the fact that each and every day birders across India are taking efforts to spread this blissful hobby. Even just to think of it happening somewhere as I am writing this puts a big smile in heart and motivates me greatly. We must continue to do it in the dream and hope of nurturing at least one responsible birder or nature enthusiast in every home across the globe! 

Resource materials used in these workshops are available in Bird Count India as well as Early Bird educational sites.

ACKNOWLEDGEMENTS

On behalf of all educators, I express my sincere thanks and gratitude to Thiru. T. Udhayachandran I.A.S., the then Secretary of School Education for providing this opportunity. We extend our thanks to Thiru. Nandha Kumar, Director, SSA, Tmt. K. Sridevi, Joint Director, SSA, Tmt. Latha, Joint Director, SCERT, Tmt. Malathi, training consultant and Thiru. Dhanraj, training coordinator and Tmt. Devika, coordinator for Salem. We also thank all the district coordinators for their support and BRTs, BRCs and teachers for their enthusiastic participation and hospitality.

I convey my sincere thanks to Dr P Jeganathan for asking me to write about this report and publish it online.

Disclaimer: The above designations were held by the officials in 2017 during the SSA Workshops and it may or may not be their current designations.

எழுத்து, படங்கள்: திருமலை. ராதி. வெங்கட்ராமன்

அன்று பணிச்சுமையினால் ஏற்பட்ட கோபமும் மனச்சோர்வும் என்னை பாதித்திருந்தது. அதைக் களைய ஒரே தீர்வு என்னை மகிழ்வூட்டும் பறவைகளைக் காண வேண்டும், படம் எடுக்க வேண்டும் அவ்வளவுதான். வீட்டிலிருந்து ஒரு மணி நேரம் பயணித்து பிற்பகல் 3 மணி அளவில் சேலம் மாவட்டம் ஏற்காட்டில் உள்ள என் விருப்பமான இடத்திற்குச் சென்றேன்.

மனச்சோர்வை நீக்கிய காட்டு ஆந்தை

பறவைகளின் ரீங்காரமும், அவை காதல் கொள்ளும் அழகும், இரை தேடும் முறையையும் பார்த்த நொடியே என் மனதில் இருந்த அத்தனை பாரமும் விலகி புத்துணர்ச்சிப் பிறந்தது. ரசித்துக்கொண்டே ஒளிப்படங்கள் எடுத்துக்கொண்டிருந்ததில் மணி 5 ஆனது. அங்கிருந்து வேறு ஒரு இடத்திற்குச் சென்றேன். அங்கே சின்ன காட்டு ஆந்தை (Jungle Owlet) ஒன்று அழகாக உட்கார்ந்து அங்கும் இங்குமாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. அது மேலும் கீழும் தலையை அசைக்கும் அழகை எவ்வளவு நேரம் ரசித்திருப்பேன் என்கிறீர்கள்; 5 நிமிடம், 10 நிமிடமா? இல்லை! 35 நிமிடங்கள்! ரசிக்க ரசிக்க என் மனச்சோர்வு இருந்த இடம் தெரியாமல் காணாமல் போனது. தேநீர் அருந்திவிட்டு வீட்டுக்குச் செல்லலாமென்று கிளம்பினேன். மாலை 6 மணி இருக்குமென்று நினைக்கிறேன். இருள் சூழ்ந்த அமைதி.

நான் பட்ட பாடு

சாலை ஓரத்திலுள்ள ஒரு சிறிய மரக்கிளையில் பெரிய உடல்வாகு கொண்ட பறவை அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டேன். ஏதோ அரிய பறவை என்று மட்டும் உணர்ந்தேன். சாலையோ சிறியது; என்ன செய்வது! வெளிச்சம் இல்லை, வாகனத்தை அங்கே நிறுத்தக்கூடாது. நிறுத்தினால் வரும் வாகனத்திற்கு இடையூறு. அதைவிட பெரிய தொந்தரவு இப்பறவைக்கு என்றெண்ணி எவ்வளவு ஓரமாக நிறுத்த முடியுமோ நிறுத்தினேன். எனக்கோ எப்படியாவது ஒரு ஒளிப்படம் எடுக்கவேண்டுமென்று ஆவல். வாகனத்தின் கதவை திறந்தால் பறந்துவிடுமோ என்று அச்சம். காரின் பின்னிருக்கைக்குச் சென்று எனது ஒளிப்படக் கருவிகளை எடுத்து கொண்டு இடது கதவை திறந்து, இருந்த சிறிய இடத்தில் எப்படியோ இறங்கிவிட்டேன். அங்கே பார்த்தால் பறவை இல்லை! எனக்கோ அழுகையே வந்துவிட்டது. திடீரென எதிர்ப்புறமாக வந்த வாகனத்தின் வெளிச்சத்தில் பார்த்தால் வேறு ஒரு மரத்தில் அமர்ந்திருந்தது. ஒளிப்படமும் எடுக்க வேண்டும் ஆனால் பறவையையும் தொந்தரவு செய்யக் கூடாது. எப்படியோ தவழ்ந்து சென்று ஒரு மறைவிடத்தில் நின்று கொண்டேன்.

துளியும் வெளிச்சம் இல்லாததால் காமிராவின் ISO 10000க்கு ஏத்தி விட்டேன்; Manual focusல் முயன்றும் முடியவில்லை. ஒரு யோசனை! Flash மற்றும் magmod diffuserஐப் பயன்படுத்தி எடுக்கலாமே என்று. ஆனால் அவையெல்லாம் காரில் இருந்தன. வேறென்ன செய்ய முடியும்; மீண்டும் தவழ ஆரம்பித்தேன்.  அவ்வழியே வந்த வாகனத்தில் இருந்தவர்கள் என்னை பார்த்துக் கொண்டே சென்றனர். ஏதோ நினைத்திருக்கலாம் ஆனால் அதைப் பற்றியெல்லாம் கவலை கொள்ளாமல் எனது magmod diffuser flashன் மீதும் அதை ஒளிப்படக் கருவியின் மீது மாட்டிக் கொண்டு மீண்டும் தவழ ஆரம்பித்தேன். எனக்கோ flash பயன்படுத்தி எடுக்க மனமில்லாமல், ஒளியின் வீச்சை முழுக்கக் குறைத்தேன். Diffuser பயன்படுத்தும் போது ஒளி மென்மையாக விழுமென்று எனக்குள்ளே ஓர் ஆறுதல். சரியென்று படமெடுக்க முயற்சி செய்தால் அப்பொழுதும் என் முயற்சி வீணாகிப் போனது. நேரம் செல்லச்செல்ல ஒளிப்படக்கருவிகள் அனைத்தின் எடையையும் என்னால் தூக்கிக் கொண்டிருக்க முடியவில்லை. எப்படியோ மீண்டும் முயற்சித்து ஒரு படத்தை எடுத்தேன். ஆனால் ஒளி பறவையின் கால்களில் விழுந்தது. Magmod diffuserன் எடை flashல் நிற்கவில்லை. என்ன செய்வது எப்படியோ வலது கையால் ஒளிப்படக் கருவியின் shutter buttonஐ பிடித்துக் கொண்டு, இடக்கையின் பெரு விரலால் focusஐத் திருப்பியவாறு கட்டை விரலால் diffuserஐ நேராக தாங்கி கொண்டு manual focusல் மூன்று படங்கள் எடுத்து விட்டேன்.

அந்த அதிசயத்தின் பெயர் பழுப்பு காட்டு ஆந்தை

மீண்டும் தவழ்ந்து வாகனத்தில் வந்தமர்ந்து எடுத்தப் புகைப்படங்களை  பார்த்தால் எனக்கோ பேரானந்தம். ஆனால் என்ன பறவை என்று என்னால் யூகிக்க முடியவில்லை. இவ்வளவு நேரம் எந்த தொந்தரவும் இல்லாமல் எனக்காக இப்பறவை அங்கே உட்கார்ந்து கொண்டிருந்ததே பெரிய விடயமாகக் கருதி அதற்கு நன்றி கூறிவிட்டு புறப்பட்டேன். வீட்டிற்கு வரும்போது அத்தனை பாரமும் அணைந்து மன மகிழ்ச்சியுடன் இரவு 9 மணிக்கு நுழைந்தேன். என் மனைவிக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் படங்களைக் காட்டிவிட்டு, இரவு உணவை முடித்த பின் எடுத்த படத்தைக் கணினியில் பதிவிறக்கம் செய்து பார்த்தால் என் இதயமும் ஒரு பறவை போல மகிழ்ச்சியில் சிறகடித்தது! என்ன பறவையாக இருக்குமென்று புத்தகத்தைப் பார்த்தால் நான் நினைத்த பறவைக்கும் புத்தகத்தில் இருந்த பறவைக்கும் நிறைய வித்தியாசம். பறவைகள் பற்றி தெரிந்து கொள்ளலாம் என்றால் என் நினைவிற்கு வரும் இளம் வயது நண்பர் சேலத்தில் ஒருவர் உள்ளார்.

உடனே அப்படங்களை அவரது கைபேசிக்கு அனுப்பினேன். ஆனால் எந்த பதிலும் இல்லை. எனக்கோ மிகுந்த அசதியால் எல்லாவற்றையும் அணைத்துவிட்டு படுத்துவிட்டேன். நல்ல தூக்கம். திடீரென ஒரு சிறிய சத்தம் எனது கைபேசியில் ஒலித்தது. பார்த்தால் அவர் 5 குறுஞ்செய்திகள் அனுப்பியுள்ளார். எங்கே எடுத்தது, எப்பொழுது, சீக்கிரம் சொல்லுங்கள் என்று; நான் விவரங்களைச் சொன்னவுடன் அவர் இது பழுப்பு காட்டு ஆந்தை (BROWN WOOD OWL) என்றும், சேலத்தில் எடுக்கப்பட்ட இப்பறவையின் முதல் ஒளிப்படம் இதுவே என்றார். இப்படி ஒரு அரிய செய்தியைச் சொன்னால் தூக்கம் வருமா என்ன? மீண்டும் கணினியில் உட்கார்ந்து கூகுளில் ஆராய ஆரம்பித்தேன். பறவைப் பற்றி ஆராயும்போது பார்த்தால் அது எனக்கு அதிசயமாக இருந்தது. ஆம் அந்த அதிசயத்தின் பெயர் பழுப்பு காட்டு ஆந்தை (Brown Wood Owl)!

இரவில் பார்த்த அந்த அதிசயத்தை பகலில் பார்க்க வேண்டுமென்று மூன்று முறை சென்று பார்த்தேன். ஆனால் அது அங்கு இல்லை. அதிசய நிகழ்வு ஒரு முறைதான் வரும் போல! அந்த ஒரு கணமே போதும் என்று தோன்றியது. மீண்டும் அதைத் தேடவோ, தொந்தரவு செய்யவோ மனமில்லை. அவ்வனத்தில் எங்கோ அதன் குஞ்சுகளோடு அவர்கள் இடத்தில் எந்த தொந்தரவும் இல்லாமல் வாழ இறைவனை தினமும் வேண்டிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

நன்றி பறவையே! நான் உன்னை பார்த்தது, புகைப்படம் எடுத்து ஓர் அதிசய நிகழ்வே. என் உயிர் உள்ளவரை உன்னை மறவேன்.

பறவை நோக்குங்கள்! பேரானந்தம் கொள்ளுங்கள்!

தி இந்து நாளிதழின் உயிர் மூச்சுப் பகுதியில் மே 11, 2019 அன்று வெளியானக் கட்டுரையின் முழு வடிவம். எழுத்து: சு.வே. கணேஷ்வர், சேலம் பறவையியல் கழகம். To read the English version of the article, please click here.

சென்னை, கோவையைப் போன்று பறவை நோக்குதலுக்கென பெரிதும் அறியப்பட்ட மாவட்டமாக சேலம் அண்மைக்காலம் வரை இல்லாமல் இருந்தது. பெண் ஆர்வலர்களை விடுங்கள். ஆறேழு வருடங்களுக்கு முன்னால் விரல் விட்டு எண்ணும் அளவிற்குத் தான் ஆண் பறவை ஆர்வலர்களின் எண்ணிக்கையும் இந்த மாவட்டத்தில் இருந்தது. அத்தகைய சூழலில் சேலம் மாவட்டத்தில் நிறைய பெண்கள் பறவை நோக்குதலில் ஈடுபடுவதைக் காணவேண்டும் என்றொரு மாபெரும் கனவு இருந்தது.

பறவைகளுக்காக என்பது ஒரு புறமிருக்க, இன்றைக்குப் பெண்கள் நாள்தோறும் எதிர்கொள்ளும் பல்வேறு சிக்கல்களில் இருந்து மனஅமைதி பெறவும் உள ஆரோக்கியத்துடன் வாழவும் பறவை நோக்குதல் மிகச்சிறந்த ஆசுவாசப்படுத்தும் அம்சமாக இருக்கும் என்பதே இந்தக் கனவுக்கான முக்கியக் காரணம். ஆண், பெண் பேதமின்றி அனைவரும் இயற்கையோடு ஏதோ ஒரு வகையில் தொடர்பில் இருப்பது மிகவும் அவசியம். இதற்கான முயற்சிகள் சேலத்தில் தொடர்ந்து நடைபெற்று வந்தன. என்றைக்காவது ஒரு நாள் மாற்றம் நிகழும் என்ற நம்பிக்கை இருந்தது.

இன்று சேலத்தின் பறவை ஆர்வலர்கள் பல்வேறு செயல்பாடுகளில் முன்னிலை வகிக்கின்றனர். அதற்கு பெண்களின் பெரும் பங்களிப்புக்குத் தான் நன்றி சொல்ல வேண்டும். பள்ளிக் குழந்தைகள், கல்லூரி மாணவர்கள் முதல் குடும்பப்பெண்கள், ஆசிரியர்கள், மருத்துவர்கள் வரை தற்போது 80க்கும் மேற்பட்ட பெண்கள் பறவை ஆர்வலர்களாக மாறியிருக்கிறார்கள்.

பறவைகள் மீது அவர்கள் கொள்ளும் அன்பும் அவற்றுக்காக களத்தில் பல மணி நேரம் செலவிடும் அர்ப்பணிப்பும் இன்று பலருக்கும் எடுத்துக்காட்டாய் திகழ்கிறது. விழிப்புணர்வுக் கூட்டங்களில் பேசுவது, பறவை நோக்கும் பயணங்களை வழிநடத்திச் செல்வது, கணக்கெடுப்புகளில் பங்குகொள்வது என சேலத்தின் பெண் பறவை ஆர்வலர்கள் பறவை நோக்குதலின் பல்வேறு அம்சங்களிலும் தங்கள் பங்களிப்பை இன்றைக்கு வழங்கி வருகின்றனர்.

அ. வடிவுக்கரசி, 37

பிடித்த பறவை: சிறிய பஞ்சுருட்டான்
சேலத்தில் பிடித்த இடம்: பண்ணவாடி, மேட்டூர்.

சேலம் கிருஷ்ணம்புதூர் ஊராட்சி ஒன்றிய நடுநிலைப்பள்ளியில் ஆசிரியையாகப் பணி புரிகிறார். ஓவியம், பாடல்கள், கதைகள், நாடகங்கள் போன்றவற்றின் மூலம் இயற்கையோடு மாணவர்களை இணைக்கிறார். தன் பள்ளிக் குழந்தைகளுடன் தினந்தோறும் பறவை நோக்குதலில் ஈடுபடுகிறார். இந்த ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் நடைபெற்ற ஊர்ப்புறப் பறவைகள் கணக்கெடுப்பில் இவருடைய பள்ளி மாணவர்கள் உலகில் முதலிடம் பிடித்துள்ளனர். அத்துடன் தன் கணவர் செந்தில் குமார் (அதே பள்ளியில் தலைமை ஆசிரியர்), மகன் சுப்ரமணிய சிவாவோடு இணைந்து தமிழ்நாட்டில் இது வரை சேலத்தில் மட்டுமே பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள வெண்கழுத்துப் பட்டாணிக்குருவியைத் தொடர்ந்து கண்காணித்து வருகிறார். பறவைகளை நோக்கத் தொடங்கி முதன்முதலாக இருநோக்கியின் வழியே பார்த்த சிறிய பஞ்சுருட்டானே இவருக்குப் பிடித்தமான பறவை.

திவ்யா சுப்ரமணி, 23

பிடித்த பறவை: வெண்மார்பு மீன்கொத்தி
சேலத்தில் பிடித்த இடம்: கன்னங்குறிச்சி மூக்கனேரி

வெண்மார்பு மீன்கொத்தியின் குரலைக் கேட்ட அடுத்த நொடியே இவரின் கண்கள் பறவையைத் தேட ஆரம்பித்துவிடும். இயந்திரப் பொறியியல் படித்திருந்தாலும் பறவைகளால் இயற்கையின் பக்கம் ஈர்க்கப்பட்டு அர்ப்பணிப்புடன் செயல்பட்டு வருபவர். பள்ளி மாணவர்கள் பல்வேறு அறிவியல் கோட்பாடுகளை எளிமையாகப் புரிந்து கொள்ள ‘எளிய அறிவியல் பரிசோதனைகள்’ போன்ற விழிப்புணர்வு நிகழ்ச்சிகளை தமிழ்நாடு அறிவியல் இயக்கத்தின் மாவட்டக் கருத்தாளராகச் செய்து வருகிறார். இந்த ஆண்டு நடைபெற்ற ஊர்ப்புற பறவைகள் கணக்கெடுப்பில் தனி நபர் பிரிவில் அதிகமான பறவைப் பட்டியல்களை சமர்ப்பித்து, உலகில் இரண்டாம் இடம் பெற்று சாதனை புரிந்துள்ளார். பறவை நோக்குதலுக்காக கிடைக்கும் வாய்ப்புகளை இவர் தவறவிடுவதில்லை.  வெண்மார்பு மீன்கொத்தியைக் கண்டால் அந்நாள் அமைதியாக நகர்வதாகவும் முழுமை பெறுகிறது என்றும் இவர் உறுதியாக நம்புகிறார்.

மகாலட்சுமி முருகவேல், 23

பிடித்த பறவை: செம்மார்பு குக்குறுவான்
சேலத்தில் பிடித்த இடம்: பண்ணவாடி, மேட்டூர்.

சிறிய உருவம், இலைகளை ஒத்த பச்சை நிறம், நெற்றியிலும் கழுத்திலும் பொட்டு வைத்தாற் போல சிவப்பு, மேலும் கொல்லன் பட்டறையில் இரும்பை அடிப்பது போன்றதொரு ஒலி போன்றவையே செம்மார்பு குக்குறுவானை இவருக்குப் பிடித்தமான பறவையாக்கி உள்ளது. பெங்களூரில் இளங்கலை படிக்கும் போது பறவை நோக்குதலில் இவருக்கு ஏற்பட்ட ஆர்வம் பெரியார் பல்கலைக்கழகத்தில் முதுநிலை படிப்பில் சேர்ந்த பின்னர் பன்மடங்கு அதிகரித்தது. தற்போது வரை பல அரிய பறவைகள் உட்பட 70 பறவை இனங்களை பெரியார் பல்கலைக்கழக வளாகத்தில் முறைப்படிப் பதிவு செய்துள்ளார். மேலும் தன் பல பல்கலைக்கழக நண்பர்களையும் ஊக்குவித்து பறவை ஆர்வலர்களாக மாற்றியுள்ளார்.

ஏஞ்சலின் மனோ, 20

பிடித்த பறவை: பவளக்கால் உள்ளான்
சேலத்தில் பிடித்த இடம்: பண்ணவாடி, மேட்டூர்.

சேலம் அரசு கலைக்கல்லூரியில் படித்து வரும் இவருக்கு பறவைகள் மீது நீண்ட நாட்களாக ஆர்வம் இருந்தது. ஆனாலும், கையில் ஒரு கேமரா கிடைத்ததுமே செயல்பாடுகளை துரிதப்படுத்தியுள்ளார். குறுகிய காலத்தில் நிறைய கற்றுக்கொண்டு ஒளிப்படக்காரராக மட்டுமின்றி பறவை ஆர்வலராகவும் மாறியுள்ளார். தான் எடுக்கும் அனைத்துப் பறவைப் படங்களையும் மக்கள் அறிவியல் தளமான eBirdல் பதிவேற்றமும் செய்கிறார். பவளக்கால் உள்ளானின் அழகிலும் அதன் நடையிலும் இவர் கவரப்பட்டு விட்டார்.

பிரதீபா சுதாகர், 38

பிடித்த பறவை: மாங்குயில் 
சேலத்தில் பிடித்த இடம்: வீடு (சேலம் ஜங்ஷன் அருகில்)

ஓராண்டுக்கு முன் பறவை நோக்குதலைத் தொடங்கிய இவர் கிருஷ்ணம்புதூர் பள்ளியில் உடற்பயிற்சி ஆசிரியையாகப் பணி புரிகிறார். பறவை நோக்குதலுக்கென்று அதிகம் பயணிக்க இயலாவிட்டாலும் ஆர்வம் மட்டும் குறையவில்லை. நம் சுற்றுப்புறத்தை உற்று நோக்கினாலே நிறைய கற்றுக்கொள்ளலாம் என்று கூறும் இவர், தன் மகன் ஹிமவத் கௌரேஷுடன் இணைந்து வீட்டிலிருந்தே வெளிநாட்டு வலசைப் பறவைகள் உட்பட 50க்கும் மேற்பட்ட பறவையினங்களை பதிவு செய்துள்ளார். தனக்குப் பிடித்தமான மஞ்சள் நிறத்துக்கு எடுத்துக்காட்டாய் திகழும் மாங்குயிலே இவருக்குப் பிடித்தமான பறவையாக உள்ளது. (மாங்குயில் என்று அழைக்கப்பட்டாலும் அது குயில் இனத்தைச் சேர்ந்த பறவை அல்ல)

சுகுணா இராமமூர்த்தி, 56

பிடித்த பறவை: நீலத்தலை பூங்குருவி
சேலத்தில் பிடித்த இடம்: கன்னங்குறிச்சி மூக்கனேரி

பறவைகளால் மட்டுமே இவர் ஒரு பறவை ஆர்வலர் ஆகிவிடவில்லை. இவருடைய மகன் பல முறை வலியுறுத்தி உள்ளதும் ஒரு காரணம். வயதின் காரணமாக உடல்நிலையில் இடர்பாடுகள் வந்தாலும் வருடத்தின் முக்கியமான பறவைகள் கணக்கெடுப்புகளில் இவர் பங்கு கொள்ளத் தவறியதில்லை. கடைசியாகப் பறவை நோக்குதலுக்குச் சென்று வந்ததில் பார்த்த ஒரு அழகானப் பறவையே இவருக்குப் பிடித்ததாக இருக்கும். ஊர்ப்புறப் பறவைகள் கணக்கெடுப்பிற்காக ஏற்காட்டிற்கு சென்று வந்த போது கண்ட நீலத்தலை பூங்குருவியே தற்போது பிடித்தமான பறவையாக உள்ளது. புதுப்புது இடங்களுக்குச் செல்ல எப்போதும் தயாராகவே இருப்பவர்.

சேலத்தில் இன்னும் நிறைய பெண் பறவை ஆர்வலர்கள் இருப்பினும் மேற்கூறிய ஆறு பெண்கள், பல விதங்களில் தங்களுடைய பங்களிப்பின் வாயிலாக மாவட்டத்திற்கு முன்னோடியாகத் திகழ்கின்றனர். இவர்களைப் போன்று மேலும் பல பெண்கள் பறவைகளோடும் இயற்கையோடும் இணைந்து வாழ்வதற்கு இவர்கள் உத்வேகமாகத் திகழ்வார்கள்.

Endemic birds are those whose distribution is restricted to a defined area. In total, there are 70 South Asian endemic bird species recorded in Salem including the 16 Indian endemics. As birders explore more, many species might get added to this list. Clicking the scientific name of a species will lead to eBird data which shows photos, audio, distribution map, etc. of that particular bird.

Every year ENDEMIC BIRD DAY is celebrated in India to document the resident and endemic bird species. It falls on the same date as the Global Big Day. Here’s the complete list of species endemic (or near-endemic) to South Asia taken from Bird Count India.

Further Information

• 12 Endemic Bird Areas in India, BirdLife International
• Endemic Birds of India, by Girish Jathar and Asad Rahmani

  

ENDEMIC BIRDS OF INDIA that are found in SALEM 

உலகில் இந்தியாவில் மட்டுமே வாழும் சில அரிய ஓரிடவாழ் பறவைகள் நம் சேலம் மாவட்டத்திலும் வசிக்கின்றன. அவை பின்வருமாறு:

* Historical record from 1929. No recent sightings or reports. வரலாற்றுப் பதிவு (1929). அண்மையில் பதிவுகள் எதுவும் இல்லை.

Other South Asian endemic birds found in Salem 

தெற்காசிய நாடுகளில் மட்டுமே காணப்படும் மேலும் சில ஓரிடவாழ் பறவைகள் சேலத்திலும் வசிக்கின்றன. அவை பின்வருமாறு:

** No recent records. அண்மைப் பதிவுகள் எதுவும் இல்லை.

Last revised on April 27, 2019.

“அடிக்கிற வெயிலுக்கு இப்போ எந்தப் பறவையும் வெளிய வராது. நீ எங்க கிளம்பிட்ட” என்று அம்மாவின் குரல் சமையலறையிலிருந்து ஒலித்தது. “மாடிக்குத் தாம்மா போறேன்” என்றேன். வெயில் எட்டிப் பார்க்கும் முன்னரே என் தினசரி 15 நிமிடப் பறவை நோக்குதலை முடித்துவிடுவேன். ஆனால், அன்று நான்கு மணி அளவில்தான் என்னுடைய குறிப்பேட்டையும் இருநோக்கியையும் எடுத்துக்கொண்டு மாடிக்குச் சென்றேன்.

வழக்கம்போலவே இரண்டு அண்டங்காக்கைகளும் மைனாக்களும் தென்னங்கிளையில் ஓய்வெடுத்துக்கொண்டிருந்தன. பக்கத்து வீட்டு முருங்கைப் பூவிலிருக்கும் தேனைக் குடிக்கத் தவறாமல் வரும் தேன்சிட்டு வந்தது. முதலில் ஆண் வந்த சில நிமிடங்கள் கழித்து, பெண் வரும். செல்லும்போது இரண்டும் ஒன்றாகப் பறந்துவிடும். தவிட்டுக்குருவிகளின் கீச்சிடும் எச்சரிக்கை ஒலி வல்லூறு அமர்ந்திருந்த கிளையைக் காட்டிக் கொடுத்தது. சில நொடிகளில் அந்த வல்லூறு கீழே பாய்ந்து ஒரு ஓணானை வேட்டையாடிச் சென்றது.

அருகிலிருக்கும் சிறிய குளத்தில் வெண்மார்பு கானாங்கோழி இணை தன் அழகிய ஆறு குஞ்சுகளுடன் இரை தேடிக்கொண்டிருந்தது. இந்த அற்புதமான தருணத்தைக் கண்டு மனம் மகிழ்ந்தேன். நான்கு சின்னான்கள் ஒன்றை ஒன்று துரத்தி விளையாடிக்கொண்டிருந்தன. எப்போதும் தனியாகச் செல்லும் பாம்புத்தாரா அன்று மேலும் ஒன்பது உறுப்பினர்களுடன் வானில் வட்டமடித்தது.

பொதுவாகச் சில நொடிகள்கூட வீட்டின் அருகே நிற்காத செம்மார்பு குக்குறுவான் அன்று நீண்ட நேரம் ‘குக்.. குக்.. குக்…’ என்று கத்தியது. பார்க்க முடியாவிட்டாலும் வீட்டின் பின்னிருந்து ஆண் குயிலின் பாட்டு செவிகளை வந்தடைந்தது. இவை அனைத்தையும் வெறும் 15 நிமிடங்களுக்குள்ளாகவே நான் பதிவுசெய்தேன்.

குழந்தைகளுக்குக் கடத்தலாமே!

இப்படி நம் வீட்டைச் சுற்றிப் பல விஷயங்களை இயற்கை நமக்குக் கற்றுக்கொடுத்துக்கொண்டே இருக்கிறது. நாம் அவற்றைக் கவனிப்பதில்லை; நம் குழந்தைகளுக்கும் காண்பிப்பதில்லை. பள்ளி விடுமுறைக் காலத்தில் பெரும்பாலான பெற்றோர்கள் குழந்தைகள் புதிதாக எதையாவது கற்றுக்கொள்ள வேண்டுமென ‘சம்மர் கேம்ப்’பில் சேர்த்துவிடுகிறார்கள். இந்நிலையில் இலவசமான, வண்ணமயமான ‘பறவை நோக்குதல்’ (Bird Watching) என்னும் இனிய கலையைக் குழந்தைகளுக்கு அறிமுகப்படுத்தலாம்.

காலை, மாலை வேளையில் நம் வீட்டிலிருந்தோ அருகிலிருக்கும் வறண்டு போகாத நீர்நிலையிலோ பறவைகளைப் பார்த்து ரசிக்கலாம். குழந்தைகளுக்கு எத்தனையோ விலையுயர்ந்த பரிசுப் பொருட்களைப் பல பெற்றோர்கள் வாங்கித் தருகிறார்கள். அதில் ஒன்றாகக் குழந்தைகளுக்கு இருநோக்கியைப் (8×40, 10×50 பைனாகுலர்) பரிசளிக்கலாம். காணும் புதிய பறவைகளின் பெயர்களைக் கண்டுபிடிக்க களவழிகாட்டிகளான (Field guide) ரிச்சர்ட் கிரிம்மெட், கரோல் & டிம் இன்ஸ்கிப் எழுதிய ‘Birds of the Indian Subcontinent (2nd edition)’ என்ற புத்தகத்தையோ தமிழில் ப. ஜெகநாதன் & ஆசை எழுதிய ‘பறவைகள்: ஓர் அறிமுகக் கையேடு’ என்ற புத்தகத்தையோ வாங்கலாம். ஓவியங்கள்-படங்கள் நிறைந்த இந்தப் புத்தகங்கள் குழந்தைகளுக்கு அளவற்ற மகிழ்ச்சியை அளிப்பதுடன், நிறைய கற்றுக்கொள்ளவும் உதவும். இது போன்ற சிறு முயற்சிகளே பின்னாளில் இயற்கைக்கும் அவர்களுக்குக்குமான தொடர்பை அறுபடாமல் பாதுகாக்கும்.

இது இயற்கையைப் பாதுகாப்பதன் முதற்படிகளுள் ஒன்று. நம்மில் பலர் அதை இழந்துவிட்ட காரணத்தால்தான் இன்றைக்கு நம் இயற்கை வளங்கள் அழிக்கப்படுவது தெரிந்தாலும் நமக்கும் அதற்கும் சம்பந்தம் இல்லாததுபோல் சர்வசாதாரணமாகக் கடந்துவிடுகிறோம்.

கண் – காது ஒருங்கிணைப்பு

பறவை நோக்குதல் மூலம் நம் குழந்தைகளின் கண் – காது ஒருங்கிணைப்புத் திறனும் வளரும். உதாரணத்துக்கு ஒரு காகத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே, சுற்றுவட்டாரத்தில் கேட்கும் பல பறவைகளின் ஒலிகளை வைத்து, ஒவ்வொன்றும் என்ன பறவை என்று சொல்லும் திறன் இது. இதன் மூலம் கண்களும் காதுகளும் சீராகவும் ஒரே நேரத்திலும் வேலைசெய்து கவனக்குவிப்பை அதிகரிக்கச் செய்யும். பலருக்குப் படிப்பில் கவனம் செலுத்தவும் இது உதவக்கூடும். தொடர்ந்து பறவை நோக்குதலில் ஈடுபடுவதன் மூலம் இத்திறன் வலுப்பெறும்.

நம் வீட்டிலிருந்தே தினசரி குறைந்தபட்சம் 15 நிமிடங்களுக்குப் பறவைகளைப் பார்த்துக் கணக்கிட்டு ‘eBird’ (www.ebird.org/india) என்னும் இணையதளத்தில் அதைச் சமர்ப்பிக்கலாம். பறவைகளைப் பாதுகாக்க எடுக்கும் முயற்சிகளுக்கு இது பெரிதும் உதவும்.

இயற்கை மிச்சமிருக்க…

கிட்டத்தட்ட அனைத்து மாவட்டங்களிலும் பறவை ஆர்வலர்கள் உள்ளனர். அவர்களைத் தொடர்புகொண்டு குழந்தைகளைக் குதூகலிக்கவைக்கும் பறவை நோக்குதல் குறித்து ஆலோசனைகளையும் வழிகாட்டலையும் தரச் சொல்லலாம். இது போன்ற செயல்பாடுகளின் மூலம் நம்மைச் சுற்றி உள்ள பகுதியின் சூழலியல் மாற்றங்களைப் புரிந்துகொண்டு பறவைகளையும் மற்ற உயிர்களையும் பாதுகாக்கும் முயற்சியில் அனைவரும் பங்கெடுக்க முடியும். நம்மை வாழவைத்துக்கொண்டிருக்கும் இயற்கையை உயிர்ப்புடன் பாதுகாப்பதற்கான நடவடிக்கைகள், இதுபோன்ற சிறுசிறு நடவடிக்கைகளில் இருந்தே தொடங்குகின்றன.

பறவைகள் தேடி வர…

பறவைகளை நாம் தேடிச் செல்லாமல், நம்மைத் தேடி சில பறவைகளை வரவழைக்கலாம். பறவைகள் வெப்பத்தை எதிர்கொள்வதற்கு வசதியாக மண்சட்டியில் நீர் ஊற்றி வைக்கலாம். இப்போது தமிழகத்தில் அவ்வப்போது மழை எட்டிப் பார்த்தாலும், அடிக்கும் வெயிலுக்குக் குறைவில்லை. பறவைகள் தாகம் தணித்துக்கொள்ளவும் குளிக்கவும் இந்தத் தண்ணீரைப் பயன்படுத்தும். பிளாஸ்டிக் அல்லது வேறு ஏதேனும் பாத்திரத்தில் ஊற்றிவைத்தால் நீர் சூடாகிவிடும். அதனால் மண் சட்டியில் நீரை ஊற்றி வைப்பதே சிறந்தது. இப்படிக் குளிர்வித்துக்கொள்ள வரும் பறவைகளை ஜன்னல், கதவுக்குப் பின்னால் மறைந்து நின்று நோக்கலாம்.

தி இந்து நாளிதழின் உயிர் மூச்சுப் பகுதியில் ஜூலை 1, 2017 அன்று வெளியானக் கட்டுரையின் முழு வடிவம். எழுத்து: சு.வே. கணேஷ்வர், சேலம் பறவையியல் கழகம்.

Dr. Arulvelan Thillainayagam, Financial Consultant & Birder, Coimbatore.

First time in my life Pongal Day was celebrated away from home and family members. Nevertheless, I looked forward to spend the festive days with birds and my young and hungry birding friends. What more a birder needs! The long wait got over; innate excitement neutralized the external chill weather.

DAY 1: January 14, 2019, Tuesday 05.30 AM

Myself, Selvaganesh K and Hareesha AS started the much anticipated Pongal Birding journey in all earnest. Off we went to the Nilgiris through Mettupalayam-Kotagiri Road. Mellifluous song of Malabar Whistling Thrush Myophonus horsfieldii greeted us just a few minutes close to Kunjappanai village, the eastern entry point of Nilgiris district. We made our first stop and immediately there was a Blue-capped Rock Thrush Monticola cinclorhynchus nearby, our first sighting for the festive trip. We spent 15 minutes for our first complete eBird checklist by walking through the Kunjappanai Reserve Forest patch adjacent to the road and logged in another 11 bird species. Sunrise in the hill country! Then we climbed down and made a stop over at Annur Lake for the Coimbatore district. Bird activity ascended as time passed. Highlight at that place was the entry of Red Avadavat Amandava amandava pretty close to the lake side road. We made it a point to have our complete lists away from towns to enable us to combine birding with food/drinks/health breaks.

At Genguvarpatti near Kodaikanal Ghat road junction we stopped for a complete list to cover Theni District. A lake full of birds on one side, paddyfields teeming with birds again on the other side and with Kodaikanal hills behind us, we quenched our thirst with tender coconuts. Nature at its Best! Day progressed with birding through Tirupur, Erode, Karur, Dindigul, Theni, Madurai, Virudhunagar, Thoothukkudi, Tirunelveli, Kanyakumari districts to culminate at lands end of India at Kanyakumari sunset point for the glorious sunset view. Simultaneously, we sighted Western Reef Egret Egretta gularis on the sea rock front and Yellow-wattled Lapwing in a patch close to the beach among other birds. Photogenic and beautiful looking Black-winged Kite Elanus caeruleus happened to be a regular sight all through the highways perched on electricity posts and lines especially in Madurai, Virudhunagar, Thoothukkudi and Tirunelveli districts.

Day 1 Summary – 163 checklists, 116 Species, 12 Districts, 16 Hours and 695 KMs. Night halt at Tirunelveli.

DAY 2: January 15, 2019, Wednesday 06.00 AM

Pongal Day dawned with attractive bird activity including Knob-billed Duck Sarkidiornis melanotos, Red-naped Ibis Pseudibis papillosa among others on the outskirts of Tirunelveli town itself when we did stationary birding while at a fueling point. It was a rare sight to observe the Red-naped Ibis in courtship mode. A place near Kayathar Veerapandiya Kattabomman Memorial was alive early in the morning with bird life when we stopped for a list for Thoothukkudi district. At Abiramam Kanmai in Ramanathapuram district we were attracted by the vastness of the huge tank and stopped to bird, but alas there was no water at all, as far as we could see. Bird activity was also limited. Right across the Vaigai River near Manamadurai we observed hectic bird activity especially a big group of white egrets, Red-wattled Lapwing Vanellus indicus and Bee-eaters. At Viralimalai bypass we observed a lot of Little Swifts Apus affinis and a good number of raptors when it was nearing noon. Near Samayapuram, a big group of Asian Openbills Anastomus oscitans and other stork sp. were riding the thermals.

In Thanjavur district, we travelled along the Cauvery River and near Nellichery, a local cycle rally on the road made us to take a respite for a while. We used the opportunity to spend quality time with ace birder Raja Simma Pandiyan, an IT Professional turned Agriculturist in the region. He came all the way to motivate and appreciate our effort. Highlight of the day was the presence of Common Pochard Aythya ferina, Garganey Spatula querquedula, Eurasian Wigeon Mareca penelope, Lesser Whistling Duck Dendrocygna javanica, Northern Pintail Anas acuta, Northern Shoveler Anas clypeata and Knob-billed Duck Sarkidiornis melanotos all in Varanavasi Lake near Ammakulam of Ariyalur district. Pongal Day at its best! We birded all day long through Tirunelveli, Thoothukkudi, Virudhunagar, Ramanathapuram, Sivaganga, Madurai, Pudukottoai, Trichy, Perambalur, Ariyalur, Thanjavur, Tiruvarur, Karaikal, Nagapattinam and Cuddalore districts.

Day 2 Summary – 116 checklists, 115 Species, 15 Districts, 17 Hours and 690 KM. We halted for the night at Puducherry and our birder friend Surendhar Boobalan hosted us with great warmth.

DAY 3: January 16, 2019, Thursday 06.00 AM

It was a cold, misty and overcast sky at Puducherry. However, birding began very promisingly with a pair of Peregrine Falcons Falco peregrinus perched on a cell phone tower close to Pondicherry  University. Though misty weather continued up to Chennai outskirts on the East Coast highway, birding was bright with Whimbrel Numenius phaeopus, Brown-headed Gull Chroicocephalus brunnicephalus, Gull-billed Tern Gelochelidon nilotica, Caspian Tern Hydroprogne caspia, Asian Openbill Anastomus oscitans and Spot-billed Pelican Pelecanus philippensis among others at Vennangupattu Bridge of Villupuram District. Thousands of Northern Pintail Anas acuta, hundreds of Eurasian Wigeon Mareca penelope, Kentish Plover Charadrius alexandrinus, Little Stint Calidris minuta, Common Greenshank Tringa nebularia were a sight to behold at Mudhaliyarkuppam Backwaters/Odiyur Lake in Kanchipuram district. Please see the complete checklist here.

At Chennai, we were able to manage an open air birding cum breakfast at Adyar Ananda Bhavan and saw a Large-billed Crow Corvus marcrorhynchos relishing a Pappad feast. Tiruvallur district, as expected was crowded and teeming with vehicles and shops. We were able to locate a small tank with water amidst dense human habitation in Poonamalle. We were trying to find an entry point for the water body when two enthusiastic local school boys offered help and led us right through a house to gain access. We could see a staggering 23 Species in that tiny water body including Barn Swallows Hirundo rustica, Cormorants, Little Egrets Egretta garzetta and Brahminy Starling Sturnia pagodarum. It was unbelievable for us! Looks like birds have also learned to adapt to the polluted and cramped surroundings. Teacher ghosts in all the three of us rose up to motivate the school students into promising birders. On such occasions real teacher Selvaganesh has no match and finished a run away winner. Boys decided to give a slip, though.

From Chennai, we proceeded on the western corridor of Tamil Nadu with intermittent halts at every district for complete eBirding checklists apart from continuous travel and incidental checklists throughout the day. Near Kaveripakkam in Vellore district we enjoyed a birding lunch at Murugan Idli Shop. We were served with hot and sweet Pongal though we did not ask for it. Pongal and Birding together, literally. Just after crossing Krishnagiri, we had to make a stop to give the road to local Jallikkattu Bulls whose day it was, the well known Maattu Pongal Day. Poor bulls ran helter skelter on and off the road driving the people also to run. We used the occasion to do birding in the lake adjacent to the road.

We were forced stop again to give way to the Chief Minister’s convoy near Salem-Magudanchavadi toll. Surprisingly and by genuine coincidence a group of four Asian Palm Swifts Cypsiurus balasiensis happened to be the last of the bird species sighted for the day and for the trip to align perfectly with our team name, Palm Swift. However, we heard the call of Yellow-wattled Lapwing while looking/listening for a 15 minute nocturnal stationary checklist in Erode district to mark our 32nd district in Tamil Nadu during this Pongal Birding Festival. Birding for the day started from Puducherry and progressed through Villupuram, Kanchipuram, Chennai, Tiruvallur, Tiruvannamalai, Vellore, Krishnagiri, Dharmapuri, Salem, Namakkal and Erode districts.

Day 3 Summary – 160 Checklists, 96 Species, 12 Districts, 15 Hours and 700 KM. Back to Coimbatore and Home.

Pongal Bird Trip: 3 days Summary – 439 eBird Checklists, 151 Species, 34 Districts (TN 32 and Puducherry 2), 48 Hours and 2085 KM.

The last day (January 17, 2019) was spent with our family and with the local neighborhood birds. On the whole, it was a thoroughly enjoyable, exhilarating and experiential learning run of birding for three days. None of us wanted to stop this journey but only wished to continue to bird forever. Not a minute passed, without a bird on view to at least one of us. There are many districts in Tamil Nadu which are in the forefront of birding like Coimbatore, Tirupur, Chennai, Salem, Kanchipuram with numerous active birders. Simultaneously there are many other districts like Karur, Perambalur, Dharmapuri, Sivaganga and Namakkal wherein birding activity is very limited. We wanted to motivate the birders in those districts and other active birders in the nearby districts to take a cue from our pilot effort and support birding activity in deficient districts. Time to recall and thank Dr P Jeganathan, Scientist, Nature Conservation Foundation who floated this idea of covering all TN Districts for Pongal Bird Count and for his continuous support throughout the trip.

For the umpteenth time I realized that the world is big, nature is all around, birds are everywhere, we are too small and that we need to explore for ever. This Pongal Birding Festival was yet another opportunity to do that.

Do see their amazing animated journey in this video prepared by Rajarajan. For detailed report and results of Pongal Bird Count 2019, please click here.

நாம் ஒரு காட்டுப் பாதையைக் கடக்கும் போதோ அல்லது சுற்றுலாவிற்கு மலைப் பிரதேசங்களுக்கு செல்லும் போதும் “குக்…குக்…குக்…” அல்லது “குர்ர்ர்…ர்ர்ர் குட்ரூக்…குட்ரூ…குட்ரூ” போன்ற ஒலிகளை கேட்டிருக்கக் கூடும். ஒரே சீராகவும் தொடர்ந்து நீண்ட நேரத்திற்கும் ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கிறதே என்னவாக இருக்கும் என்று யோசித்திருக்கலாம். அது தமிழ்நாட்டில் காணப்படும் நான்கு குக்குறுவான் இனங்களில் ஏதோ ஒன்றின் குரலாக இருந்திருக்கலாம். உலகில் 75 குக்குறுவான் இனங்கள் காணப்படுகின்றன. அதில் இந்தியாவில் உள்ள 9 இனங்களில் 4 வகைப் பறவைகள் தமிழ்நாட்டில் வசிக்கின்றன.

குக்குறுவான்களின்  பொதுப் பண்புகள்

குக்குறுவான்கள் எடுப்பான பச்சை நிற உடலைக் கொண்டிருந்தாலும் இலைகளின் நிறத்தை ஒத்திருப்பதால் பார்ப்பது சற்று கடினம். தடிமனான அலகைக் கொண்டிருக்கும். இவற்றை மர உச்சிகளில் பார்க்க இயலும். அத்திப் பழங்களை விரும்பி உண்ணும் பழந்தின்னிகளான இவை சில வேளைகளில் கரையான்கள், பூச்சிகள் போன்றவற்றையும் உண்ணும். இனப்பெருக்கக் காலங்களின் போது நாள் முழுவதும் கூட ஒலி எழுப்பிக் கொண்டே இருக்கும். பழைய மரங்களில் பொந்து குடைந்து முட்டையிட்டு குஞ்சு பொரிக்கும். ஆண், பெண் என இரண்டு பறவைகளும் அனைத்து குடும்பப் பொறுப்புகளையும் கவனித்துக் கொள்ளும்.

பழுப்புத்தலை குக்குறுவான் (Brown-headed Barbet)

இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் பரவி இருக்கும் இப்பறவை தமிழ்நாட்டின் மிகப்பெரிய குக்குறுவான் இனமாகும். தலையும் கழுத்தும் பழுப்பு நிறத்திலும் மார்பில் சீரான வெண்ணிற வரிகளுடன் காணப்படும். வாலின் அடி இறகுகளில் சிறிது நீல நிறம் இருக்கும். கண்களைச் சுற்றியுள்ள எடுப்பான ஆரஞ்சு நிற தோல் பகுதியானது மேல் அலகின் அடிப்பகுதி வரை காணப்படும். இவற்றின் குரலும் வெண்கன்ன குக்குறுவானின் குரலும் நம்மை குழப்பமடையச் செய்தாலும் அதில் வேறுபாடு உள்ளது. வெண்கன்ன குக்குறுவான்களைப் போல் அல்லாமல் இவை மலையடிவாரங்களின் வறண்ட பகுதிகளிலும் வசிக்கும்.

வெண்கன்ன குக்குறுவான் (White-cheeked Barbet)

பார்ப்பதற்கு பழுப்புத் தலை குக்குறுவானைப் போல் இருந்தாலும் இவற்றின் கன்னங்களில் உள்ள எடுப்பான வெண்ணிறப் பட்டையை வைத்து எளிதில் அடையாளம் காணலாம். இவற்றின் தலை அடர் பழுப்பு நிறத்திலும் மார்பில் வெள்ளைக் கோடுகளும் தென்படும். வெண்கன்ன குக்குறுவான் ஒரு ஓரிடவாழ்வி. இந்தியாவின் மேற்குத்தொடர்ச்சி மலைகளிலும் தமிழகத்தின் சில மலைகளிலும் மட்டுமே காணக் கூடிய இப்பறவையை உலகில் வேறு எங்கும் காண இயலாது. இவை பசுமைமாறாக் காடுகளிலும் மலைகளின் ஈரப்பதமான குறுங்காடுகளில் வசிக்கும். ஜோடியாகவும் சில வேளைகளில் சிறு கூட்டமாகவும் வாழும் இவை காடுகளை ஒட்டியுள்ள நம் தோட்டங்களுக்கும் தோப்புகளுக்கும் வந்து செல்லும்.

செம்மார்பு குக்குறுவான் (Coppersmith Barbet)

குருவியை விட சற்று பெரிதான இப்பறவையின் அலகு கருப்பு நிறத்தில் இருக்கும். இவற்றின் நெத்தியும் மார்பும் சிவப்பு நிறத்திலும் தொண்டையும் கண்ணைச் சுற்றியுள்ள பகுதி மஞ்சள் நிறத்திலும் இருக்கும். இந்தியத் துணைக்கண்டம் முதல் சில தெற்காசிய நாடுகள் வரை பரவலாகத் தென்படும் இக்குக்குறுவான் பழமரங்கள் உள்ள நகர்ப்புறங்களிலும் வசிக்கும். கொல்லன் சுத்தியைக் கொண்டு உலோகத்தை அடிக்கும் போது ஏற்படும் “டுக்…டுக்…டுக்” சத்தத்தைப் போல இவற்றின் குரலும் ஒத்திருப்பதே இப்பறவையின் ஆங்கிலப் பெயர்க் காரணம் (Coppersmith Barbet). இவை காலை வேளைகளில் மர உச்சிகளில் அமர்ந்து குளிர் காய விரும்பும்.

மலபார் குக்குறுவான் (Malabar Barbet) 

மலபார் குக்குறுவான் உலகிலேயே நம்முடைய மேற்குத்தொடர்ச்சி மலைகளில் மட்டுமே வாழும் ஓரிடவாழ்வி ஆகும். பார்ப்பதற்கு செம்மார்பு குக்குறுவானைப் போல் இருந்தாலும் இப்பறவைகளின் நெத்தியும் கன்னங்களும் தொண்டையும் மார்பும் முழுவதுமாக சிவப்பு நிறத்தில் இருக்கும். கன்னத்திற்கு பின் ஒரு கரு நிற பட்டையும் அதனை ஒட்டி ஒரு நீல நிறப் பட்டையும் காணப்படும். பசுமைமாறாக் காடுகளை விரும்பும் இவற்றின் குரல் செம்மார்பு குக்குறுவானை ஒத்திருந்தாலும் குரலில் வேகம் கூட்டி எழுப்பப்படுவதை வைத்து வேறுபாட்டை அறியலாம். அத்திப்பழங்களை உண்ணச் செல்லும் போது சில நேரங்களில் இவை பச்சைப் புறாக்கள் மற்றும் மைனாக்களோடும் இணைந்து கொள்ளும்.

தமிழ்நாடு அறிவியல் இயக்கம் சிறுவர்களுக்காக வெளியிடும் “துளிர்,”  அறிவியல் மாத இதழில் ஜூலை 2017 பிரசுரமானக் கட்டுரையின் முழு வடிவம். எழுத்து: சு.வே. கணேஷ்வர்.